เหงา..เศร้า..เสียใจ
posted on 21 Aug 2009 14:16 by cookie-pee
ทำไมช่วงนี้ถึงมีแต่เรื่องที่ทำให้เสียใจและเครียดอยู่ตลอดเวลา
หลายๆเรื่องที่ผ่านเข้ามา ก็ยังพอที่จะผ่านพ้นไปได้
แต่เรื่องที่ทำให้เสียใจที่สุด คือ เรื่องที่สูญเสียยายไปไม่มีวันกลับ
อีกอย่างหนึ่งเป็นเพราะไม่ได้กลับไปดูใจยายก่อนที่ยายจะเสีย
ทั้งๆที่แม่ก็โทรมาบอกแล้วว่ายายไม่สบายมาก กลับมาเยี่ยมยายบ้าง
แต่ก็ติดงาน และมีธุระมากมายที่จะต้องสะสาง ไม่ได้กลับสักที
จนวันที่ 9 สิงหาคม ตอนเวลาประมาณ 7.00 น.
แม่โทรมาบอกว่ายายเสียแล้วเมื่อเช้านี้ เวลาประมาณตี5
พอได้ยินถึงกับอึ้งไปเลย แล้วก็บอกแม่ว่าจะรีบกลับบ้านให้เร็วที่สุด
พอกลับไปถึงกับกอดแม่ร้องไห้ ไม่คิดว่ายายจะจากไปเร็วขนาดนี้
พอวันที่ 13 สิงหาคม 2552
เป็นวันฌาปนกิจศพ เป็นวันที่รู้สึกไม่ค่อยดีเลย
ยิ่งพอตอนที่ไปป่าช้ารู้สึกร้อนๆที่ขอบตา อยากจะร้องไห้
มองหน้าแม่แล้วรู้สึกสงสารและเป็นห่วงแม่ขึ้นมา
ที่ป่าช้าพอทำพิธิทางศาสนาเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงตอนที่ล้างหน้าศพ
ญาติพี่น้องทุกคนก็ไปดูยายเป็นครั้งสุดท้ายและรดน้ำศพ
ตอนนั้นจะเห็นว่าทุกคนร้องไห้ ช่างเป็นบรรยากาศที่เศร้าจริงๆ
พอทำพิธีฌาปนกิจเรียบร้อยก็กลับบ้านกัน
ทุกวันนี้ก็ยังคิดถึงยาย และรู้สึกผิดไม่หายที่ไม่ได้ไปเจอยายก่อนที่ยายจะเสีย
ถ้ารู้ว่าการกลับบ้านครั้งนั้น จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เจอยาย
คงจะใช้เวลาอยู่กับยายให้มากขึ้น เพราะไม่เคยคิดว่ายายจะจากไปเร็วขนาดนี้
จากวันนี้ไปทุกคนที่บ้านคงจะเหงา โดยเฉพาะแม่
เวลาที่โทรหาแม่ จับน้ำเสียงของแม่ได้ว่าเหงาและเศร้ามาก
เพราะแม่เจอยายทุกวัน ซักผ้าให้ยายทุกวัน
ส่วนฉันก่อนที่จะเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยก็นอนกับยายทุกคืน
ทุกวันนี้ บางทีที่อยู่เฉยๆ ความคิดที่เกี่ยวกับยายจะแล่นเข้ามาในสมองเอง
ทำให้ยังคิดถึงและร้องไห้อยู่บ่อยๆ
ไม่รู้ว่าวันไหนที่จะเข้มแข็งขึ้นมากกว่านี้
สุดท้ายอยากบอกกับยายว่า "ขอโทษที่ไม่ได้กลับไปหาก่อนที่ยายจะเสีย" และ "รักยายนะคะ"
